W niedzielę, zapalamy pierwszą świecę. Dla Kościoła katolickiego (i nie tylko) to początek nowego roku liturgicznego. Dla wielu z nas – start „ostatniej prostej” przed Bożym Narodzeniem. Ale czym właściwie jest Adwent w XXI wieku? Czy w epoce „dostawy tego samego dnia” i natychmiastowych powiadomień potrafimy jeszcze na cokolwiek czekać?
Słowo „Adwent” pochodzi od łacińskiego adventus, co oznacza po prostu „przyjście”. To cztery tygodnie (a dokładniej: cztery niedziele) przygotowań do jednego z najważniejszych wydarzeń w chrześcijaństwie – narodzin Jezusa.
To nie jest (tylko) post
Wielu osobom adwent kojarzy się z wyrzeczeniami, podobnie jak Wielki Post. To jednak nie do końca to samo. W tradycji kościelnej to czas „radosnego oczekiwania”. Fioletowy kolor szat liturgicznych symbolizuje co prawda pokutę i refleksję, ale nie smutek. To czas wyciszenia, a nie umartwiania się.
To moment, w którym – teoretycznie – powinniśmy zwolnić. Zatrzymać się. Zastanowić się nad sensem tego, co wydarzy się 24 grudnia, zamiast tylko odhaczać kolejne punkty na liście zakupów.
Najpiękniejszą symboliką adwentu jest walka światła z ciemnością. W Polsce ta tradycja jest wciąż żywa dzięki roratom – porannym mszom świętym. Wstawanie przed świtem, by w ciszy i mroku czekać na wschód słońca, ma w sobie coś pierwotnego i głęboko duchowego.
W domach pojawia się wieniec adwentowy z czterema świecami. Każda kolejna niedziela to kolejna zapalona świeca – znak, że światła jest coraz więcej, a Boże Narodzenie jest coraz bliżej.
Black Friday kontra cicha noc
Dziś adwent stoi w jaskrawej opozycji do tego, co dzieje się w galeriach handlowych. W piątek (w Black Friday) byliśmy bombardowani komunikatem „kup teraz!”, „nie czekaj!”, „ostatnia szansa!”.
Adwent mówi coś dokładnie odwrotnego „poczekaj”. „przygotuj się”. W kulturze natychmiastowości, to wyzwanie. Kalendarze adwentowe z czekoladkami (albo kosmetykami czy piwem) stały się komercyjnym hitem, ale często gubimy w tym sens odliczania. Nie chodzi o to, by codziennie dostawać prezent, ale by codziennie robić mały krok w stronę Świąt.
Niezależnie od tego, jak głęboka jest nasza wiara, adwent może być dobrym czasem na „duchowy detoks”. Warto spróbować wyciszyć szum informacyjny, odłożyć na chwilę telefon i po prostu pobyć z bliskimi – albo z samym sobą. Bo żeby naprawdę przeżyć „cichą noc”, trzeba najpierw nauczyć się ciszy.
