Miał być wielki projekt, awans do europejskiej elity i walka o podium Ligue 1. Zamiast tego jest strach o własne zdrowie, seria sześciu porażek i trener, który nie chce już dłużej firmować swoją twarzą chaosu. Franck Haise, szkoleniowiec OGC Nice, według francuskich źródeł uznał, że „czerwona linia została przekroczona”. Kibice zamiast wspierać, zaatakowali własną drużynę.
Sytuacja w klubie należącym do imperium INEOS przypomina scenariusz filmu katastroficznego. W niedzielny wieczór, po przegranym 1:3 meczu z Lorient, wściekłość trybun przestała być tylko werbalna. Grupa około 400 ultrasów wdarła się na teren ośrodka treningowego, a ofiarami ich agresji padli piłkarze – Terem Moffi i Jérémie Boga. Doszło do rękoczynów. To właśnie ten moment, a nie tabela, stał się punktem zwrotnym dla 54-letniego trenera.
Z informacji płynących z Francji wynika jasno: Franck Haise jest wstrząśnięty. To już nie jest kwestia presji wyniku, która jest chlebem powszednim w zawodowym sporcie. Mówimy o fizycznym zagrożeniu podwładnych. Szkoleniowiec miał przekazać zarządowi, że granice akceptowalnego ryzyka zostały złamane.
Jego deklaracja o chęci odejścia to potężny cios dla wizerunku ligi i samego klubu. Haise, który wcześniej budował solidną markę w RC Lens, w Nicei zderzył się ze ścianą nienawiści. Choć oficjalnie zarząd (na czele z prezydentem Fabricem Bocquetem) odrzucił jego pierwszą ofertę rezygnacji po meczu z Olympique Marsylia, teraz sytuacja jest inna. Gdy pracownicy biorą zwolnienia lekarskie z powodu traumy po ataku „własnych” fanów, taktyka schodzi na drugi plan.
Wyniki, które bolą
Tłem sportowym, niedopuszczalnej, co oczywiste agresji są wyniki sportowe. Nicea notuje fatalną passę. Sześć porażek z rzędu we wszystkich rozgrywkach to statystyka, która w każdym klubie zapala lampkę alarmową. Zespół, zamiast bić się o Europę, osunął się w ligową szarzyznę, a w Lidze Europy (porażki m.in. z FC Porto czy Freiburgiem) wygląda jak przypadkowy turysta.
Haise sam przyznał w gorzkich słowach, że „przy pierwszym podmuchu wiatru wszystko się wali”. Drużyna nie ma kręgosłupa moralnego, a letnie transfery i roszady kadrowe (w tym napięcia z Jonathanem Claussem) nie przyniosły oczekiwanej jakości. Kibice widzą drużynę bez charakteru, co w połączeniu z ich południowym temperamentem stworzyło mieszankę wybuchową.
Ultimatum dla zarządu
W tym momencie OGC Nice to statek bez steru. Jeśli Haise faktycznie rzuci ręcznikiem w najbliższych dniach, klub zostanie z rozbitym mentalnie zespołem, wściekłymi trybunami i widmem walki o utrzymanie zamiast o Ligę Mistrzów.
Dla INEOS to brutalna weryfikacja ich modelu zarządzania. Pieniądze nie grają, a bezpieczeństwo jest fundamentem. Jeśli gracze tacy jak Boga czy Moffi – kluczowe aktywa klubu – żądają transferu z powodu strachu, projekt sportowy de facto przestaje istnieć. Decyzja Haise’a będzie sygnałem dla całej Europy: w Nicei piłka nożna przegrała z bandytyzmem.
